Ég er það lánsöm að hafa fengið að
kynast ömmum og öfum mínum, það eru nefnilega ekki allir það
heppnir..... ég hef reyndar ekki verið dugleg við það að
heimsækja þau síðustu ár og er virkilega farin að sjá eftir því
núna þegar að amma mín hér heima á Íslandi er orðin virkilega
veik .... hún er með lungna krabbamein 
en eins og Imba frænka sagði
við mig núna nýlega þá er aldrei of seint að byrja að skapa
góðar minnigar þess vegna ætla ég að reyna að standa mig betur í
því að heimsækja hana og afa ... ég hef reyndar verið mjög
dugleg að fara reglulega til noregs að heimsækja bestemor og ég
sé alls ekkert eftir því núna, það er samt svo oft sem ég gleymi
því að bestefar sé farin ..... í hvert skipti sem ég sé ömmu
standa í komu salnum í molde án hans fæ ég smá saknaðar sting í
hjartað... ég held að örsök þess að ég virðist gleyma þessu sé
það að ég fór ekki í jarðaförina hans
Ég hef ákveðið að hætta að reykja, ég
veit að það verður örugglega erfitt en ég ætla að gera mitt
besta... mér finst þetta líka vera góður tími þar sem ég er að fara
að missa ömmu mína vegna reykinga og ég vil gefa börnunum mínum og
vonandi barnabörnum séns á því að eiga minnigar um mig..... og það
að hætta hlýtur að auka líkurnar á því að það geti
gerst....
Ég á sjálf margar góðar minnigar um
ömmu og ég á eftir að sakna hennar sárt þegar hún kveður
Ein sú skondnasta er til dæmis úr
sumarbústaðar ferð sem við fórum öll fjölskyldan í 
þegar amma
var plötuð til þess að standa upp á grinverkinu með prik í hendini
til þess að reyna að fá betra síma samband .... ég held að það hafi
verið hann pabbi sem plataði hana svona .... svo á ég líklega
alltaf eftir að tengja ilminn af nýbökuðu kexi við ömmu því að það
fanst alltaf svo vel lyktin af því í garðinum í skipholtinu það
var bakarí þar nálægt ...... mér þótti alltaf svo gott að vera hjá
ömmu og afa þegar ég var yngri og þá man ég vel eftir því að hafa
hringt sjálf eitt skiptið í ömmu og spurt hvort ég mætti ekki gista
hjá þeim ég held ég hafi verið fimm sex ára
með sorg og von í hjarta Ástbjörg 